Coro-né blog
een nieuw lied

6
933

(De titel is geïnspireerd op het Italiaanse balkon koor.
Coro = koor, né = geboren)

op deze pagina plaatsen we dagelijks nieuwe artikelen over de corona crises en hoe daar op een bewuste manier mee om te gaan.

een meditatie door Céleste om je energie te versterken

Online meditaties

Om los te komen, te ontspannen en nieuwe kracht te verzamelen, plaatsen we onze meditaties online. Via deze link kun je ze luisteren:
https://www.werfeling.nl/corona-meditaties/

Nu ook op Spotify. Zoek op Werfeling en je treft er nieuwe meditaties aan.

EEN  NIEUW  GELUID:    https://www.werfeling.nl/werfeling-blog/
Om je focus van de crises naar Creatie te verleggen.

Just another day at the office

woensdag 8 april

De eerste zon komt over de daken van Utrecht. Het belooft weer een prachtige dag te worden. Een blik op het nieuws geeft aan dat het aantal ic-patiënten afneemt. Een uitstekende dag om er iets moois van te maken.

Na wat bouwen aan de websites en een aangename wandeling naar de Werfeling, openen we rond de middag de deuren. Want iedere euro omzet, draagt bij aan het overleven van de kwetsbare ondernemers.

Vol enthousiasme ontvangen we de eerste bezoekster van vandaag. Op gepaste afstand bewondert ze de Werfeling en verlaat vriendelijk met lege handen weer de winkel.

Na een aantal uren van hard werken sluiten we de deuren, om terug te keren naar huis. De eerste bezoekster was ook onze laatste bezoekster.

Op de terugweg halen we nog wat nootjes bij de lokale ondernemer om de hoek, omdat we als kleine ondernemers elkaar in elk geval kunnen steunen.

Opgefrist en uitgerust komen we weer thuis

Om met enige verbazing te lezen dat Jaap van het RIVM weer een nieuw probleem heeft gevonden. Wie weinig klachten heeft gehad, heeft ook weinig antistoffen aangemaakt. duhhh

Beste Jaap: Wie weinig klanten heeft, heeft ook weinig inkomsten.
Dat is een logisch gevolg, maar wel lastig wanneer je ervan moet leven.

Zou het bij Jaap dan ook zo werken? Als hij weinig besmettingen heeft, kan hij er niet van leven? Zou ook zijn ego verlangen naar meer aandacht?

Dan bedenk je een nieuwe marketing strategie. Bij zijn collega Ab Oosterhaus, de deskundige van ‘Op1’, heeft dat goed gewerkt. Die lijkt lekker te hebben verdiend aan eerdere vaccins. Dus waarom ook Jaap niet?

Het kruis van Pasen is voor iedereen

Beste heren deskundigen: We zitten nog twee dagen voor het symbolische sterven van Jezus. De hemel werd donker en zijn laatste woorden waren: Mijn god, mijn god, waarom hebt gij mij verlaten.

Wellicht komt het moment naderbij, om jezelf de vraag te stellen of jullie ego, misschien ook wel wat lijdensweg kan gebruiken. Was het niet Pontius Pilatus, die zijn handen in onschuld zijn waste?

(beste mensen, misschien een goed moment om de terugkeer naar de good old prepaid, te overwegen.)

Wijsheid, gezondheid en liefde gewenst.

Het nieuwe normaal is gekte

dinsdag 7 april

Wie voor de aardigheid vanavond dacht, laat ik weer eens naar de persconferentie kijken, die heeft er waarschijnlijk weer een paar grijze haren of rode vlekken bij.

Het zat vol met idiote, paternalistische (waar ik al eerder over heb geschreven) gedragingen. Een leider zou de mensen een hart onder de riem hebben gestoken. Er was genoeg reden om positief te zijn.

Maar nee, onze managers regering is bezig om het zo goed mogelijk volgens de regels te doen. Dus moeten we wennen aan een nieuw normaal.

Groepjes racefietsers passen niet meer in het nieuwe normaal

Want ze rijden te dicht op elkaar en brengen nu anderen in het nauw. Dat kan niet en daar moet hard tegen opgetreden worden. uhhh?
Is er eindelijk een beetje ruimte op de weg…

Economie versus gezondheid, past niet meer in het nieuwe normaal

Want alle maatregelen die we nu treffen voor onze kwetsbare ouderen, voorkomen dat onze economie straks nog meer schade oploopt. Heel logisch, want de toegevoegde waarde van onze ouderen aan de economie is enorm.

In het nieuwe normaal worden geen kritische vragen meer gesteld.

We gaan door met het volgen van het wetenschappelijke pad

Daarbij baseren we ons op de cijfers van het RIVM. Want die zijn zo betrouwbaar. uhhh? Ongeveer iedereen in Nederland heeft nu wel door, dat ook veel overleden bejaarden niet zijn getest of in de ic geweest.

De prognoses waarmee we in de afgelopen weken werden geconfronteerd, bleken ook al voor geen meter te kloppen. Dus hartstikke fijn, maar ook hartstikke onbetrouwbaar dat wetenschappelijke pad.

Laten we meer gaan testen, de komende tijd. Dat is best trendy.

En dan het klapstuk van de avond: de 2 apps

Onder het mom dat je dan kunt zien wie besmet is, gaat de overheid precies volgen wie en waar beweegt, hoe je contacten lopen enzovoorts. Alleen een manager kan dit soort idiote oplossingen verzinnen.

Gelukkig hoef je je om automatiseringsprojecten van de overheid niet druk te maken. Die zijn nog nooit gelukt.

Een van de eerste berichten na de heropening in Wuhan, was dat er in enkele dagen 1,3 miljoen telefoons werden weggegooid. Ha ha, de mijne gaat als eerste en ik ga mijn gele Corona ster alvast uit de mottenbalen halen.

Ondertussen flapt men er nog even achteraan dat het voor de kinderen die nog langer thuis moeten blijven, wel een beetje jammer is. En die psychiatrische patiënten hebben het ook wel wat extra moeilijk. Maar ja even doorbijten, we moeten immers de kwetsbare ouderen beschermen.

Dan nog: voor wie het nu nog niet begreep: met de Pasen thuisblijven, Zu hause bleiben, Resté a la maison

Ha ha ha, denken ze in Den Haag dat Nederlanders idioot zijn? Zelfs onze kat durft inmiddels het balkon niet meer op.

Het nieuwe normaal = je zo onnozel mogelijk gedragen

Zoals ik gisteren al schreef, we zijn nu nog maar drie dagen af van het sterven van het ego. Misschien hoop je nog dat een wonder je gaat redden. Doe dan je laatste gebed, want het einde is in zicht.

Of kijk vanavond naar wat misschien wel de meest geniale filmscene is, ooit gemaakt. monty python – life of brian

Eric Idle hangt aan het kruis, met naast hem nog een rij gekruisigden. Samen zingen ze het lied: Always look on the bright sight of life, met daarin de geweldige tekst:

We come from nothing, we go back to nothing, so what did we lose? Nothing

zie hier de link : https://youtu.be/SJUhlRoBL8M

Ik denk dat ik hem vrijdag avond maar keihard op het balkon aan zet.

Verzadiging voor het sterven

maandag 6 april

Inmiddels zijn we ongeveer de vierde crises week ingegaan. Veel mensen zitten al een hele tijd thuis. Verschillende stadia hebben we doorlopen. Van de schrik, naar de aanpassing, naar de gewenning.

Na een heel weekend van zonnig weer en rust, komen we nu in de fase van de verzadiging. De statistieken vlakken af, de overheidssteun blijft uit en de ‘quasi intelligente lock down’ lijkt te gaan slepen.

Verhalen komen naar de oppervlakte

Langs allerlei verschillende wegen, komen nu ook andere verhalen naar de oppervlakte. Over de onmogelijkheid van het geschetste Chinese hoefijzer vleermuis scenario. Over de tralies in het Wuhan ziekenhuis en de rol van media.

De eerste golf van bedreiging lijkt nu over te gaan in de tweede golf. Het sterven van de economie vraagt om steeds meer aandacht. Precies vier dagen voor de kruisiging van Jezus, gaan we ‘financiële beademers’ bestellen.

Gaat de angst voor de dood van het lichaam nu plaats maken, voor de dood van de geest?

Kunnen we niet weer gewoon aan het werk?

Het lijkt erop dat we op een kruispunt in de crises zijn aangeland. Alsof we uit twee scenario’s kunnen kiezen.

scenario 1: de IC gevaren zijn onder controle, het viel toch wel mee en laten we weer snel doorgaan met ons oude patroon.

scenario 2: laten we niet het oude patroon herhalen, maar er bewustzijn in zetten en ons gedrag veranderen

scenario 1 verder zoals voor de crises

Dat betekent zoiets als zeggen dat we het best goed hebben gedaan, een parlementair onderzoek voor de vorm en zo snel mogelijk weer winst maken.

We laten het CBS de gevolgen berekenen, drukken wat geld bij en doen alsof we gek zijn. Verder gaan we morgen weer verder met ons werk, lekker in de file, geen gezeur meer van de kids en partner.

En we roepen in koor ‘halleluja, en god zag dat het goed was’.

scenario 2: we kiezen voor een verandering van ons eigen gedrag

In dit scenario beginnen we met het stellen van de vraag: hoe ben ik met dit alles omgegaan? Ben ik alert geweest, ben ik kritisch geweest, heb ik het serieus genomen? Heeft het me werkelijk iets gedaan?

De volgende vraag om jezelf te stellen: wil ik door met mijn oude patroon? Ga ik mee in een wereld die ‘gaten opvult door toekomstige generaties ervoor te laten werken? Lever ik mijn bijdrage aan een wereld die zichzelf kaal consumeert?

Niet meteen naar de vraag: hoe dan?

Het lijkt voor de hand liggend om te zeggen, neen ik ga het anders doen. Maar weet je dat wel zeker? Want wees nu eerlijk, wat is er werkelijk veranderd?

De politici roepen dezelfde dingen. De media verspreiden hetzelfde nieuws. De banken kiezen dezelfde oplossingen. De Zuid Europeanen roepen net als de Noord Europeanen, nog steeds hetzelfde als voor die tijd.

Stel jij morgen aan je baas voor, om de prijzen van de artikelen met veel te hoge winstmarges, na de crises te verlagen? Of ga jij als zorgmedewerker na de crises, de minister vragen om een commando salaris?

Ons ego lijkt nog steeds aan de winnende hand

Als keurige schaapjes blaten we wat op facebook en twitter. We laten ons inpakken door de media en geruststellen door de politici. Want de schaapsherder gaat ons wel redden.

Nou, denk dan deze week nog even aan dat bijbelverhaal. Van Jezus aan dat kruis. Ten tijde van het sterven van het ego, werd de hemel zwart en luidde de woorden: mijn god, mijn god, waarom hebt gij mij verlaten?

Want wanneer we iets anders willen, dan zullen we het zelf moeten doen.

Liefs, wijsheid en gezondheid gewenst.

Even wegdromen

zaterdag 4 april

Het is zaterdagmiddag. Je zit genoeglijk in een hoekje in de zon en voelt de zonnestalen op je gezicht. Buiten is het stil en langzaam dommel je weg.

Om wakker te worden in het warme zand, aan een prachtige turquoise zee. Het ruisen van de golven nodigt je uit om de branding in te gaan. Om je onder te dompelen in heerlijke blauwe golven.

Op veilige afstand, zie je iemand anders genieten van de zoute zee. En na een tijdje te hebben genoten van het warme water, laat je je op de golven meedrijven terug naar de kust.

Een heerlijke bruine ‘burger’ staart je aan

Je kijkt naar een grote rieten parasol, met daaronder een heerlijk restaurantje vol met precies die grote burgers en drankjes, die jij heerlijk vindt.

Behalve de ober, zijn de krukken leeg en schuif je aan om even heerlijk te genieten. Op de achtergrond hoor je de klanken van een klein live bandje.

Afgekoeld door de zee, geniet je van deze heerlijke snack en gaan je gedachten uit naar je ideale partner.

De ondergaande zon

Met een plezierig gevulde maag keer je terug naar het strand. Terwijl de zon langzaam in de zee verdwijnt, gaan je gedachten uit naar een romantische avond met je geliefde.

Samen genietend van een drankje op het balkon, verzonken in een goed gesprek verlies je jezelf in de ogen van die ander.

Genietend van het warme gevoel, droom je heerlijk weg in een zwoele avond.

Schat, kom je aan tafel?

Vanuit de verte dringen de geuren van eten tot je door. De stem van je partner wekt je zachtjes uit je droom op het balkon.

Heerlijk ontspannen geniet je van de smaakvolle maaltijd, om daarna samen de avond in te verdwijnen. De wereld is ver weg.

Lieve mensen geniet van elkaar, geniet van de zon, met wijsheid en gezondheid, waarna er maandag weer een nieuwe blog is.

Heers door te dienen, dien door te heersen.

04-04-2020

Vier april tweeduizend twintig, wat een bijzondere datum vandaag

In de grote Arcana van de (Crowley) tarot staat de 4 voor de Emperor; de Keizer die symbool staat voor macht en leiderschap.

De kaart van deze Keizer is prachtig vurig Oranje Goud van kleur. We zien een grote majestueuze man met kroon en mantel. De houding van zijn lichaam drukt het getal vier uit.  In zijn ene hand heeft hij een toorn die versiert is met de kop van een ram. De andere hand van de keizer, die in zijn schoot ligt, bevat een Aardbol, die symbool staat voor de vereniging van wijsheid en wereldse macht.

Aan de voeten van de Keizer licht een lam. Het lam verwijst naar deemoed een ander belang-rijk aspect van volwassen leiderschap; Leiderschap wat begaan is met anderen, wat oog heeft voor de belangen van het grote geheel en wat zich volkomen vrij voelt om persoonlijke belangen ondergeschikt te maken. De Keizer heeft dit vermogen in zichzelf ontwikkeld. Hij heerst door te dienen & dient door te heersen.

In de Osho zen Tarot vinden we bij de vier in de grote Arcana, de Rebel.
Hier treffen we eveneens een vurig uitziende kaart, met een grote man met kleurige mantel, die tot vleugels zijn verworden. In de hand heeft hij een toorn met brandend vuur, die symbool staat voor het licht van zijn eigen, met moeite verkregen waarheid.  Om zijn voeten ligt een ketting waarvan de schakels niet langer aaneen zijn geregen maar in losse stukken op de grond onder hem, uiteen zijn gevallen.

De machtige autoriteit op deze kaart is duidelijk meester over zijn eigen lot. Hij daagt ons uit om de moed te vatten om verantwoording te nemen voor wie we zijn en naar onze eigen waarheid te leven.

Ik citeer een paar stukjes: “Of hij nu rijk is of arm, de rebel is eigenlijk een keizer (ahaaa ;)), want hij heeft de ketens van de repressieve conditionering en het maatschappelijke oordeel verbroken”

‘Zijn hele levenswijze is rebels, niet omdat hij tégen  iets of iemand vecht, maar omdat hij zijn ware aard heeft ontdekt en vast besloten is daarnaar te leven.”

Terug bij de afbeelding zien we aan zijn zijde een enorme adelaar. Als boodschapper tussen hemel en Aarde verwijst de adelaar, naar het kunnen kijken vanuit een ruimer perspectief.

Terug naar de dag, die de dag van vandaag markeert, 04-04-2020.
Leiderschap in een tijd waarin de wereld wordt getart door een virus. een virus wat de wereld ín de greep lijkt te hebben…

Vandaag ook een dag, waarop de harten van mensen wereld wijdt, massaal ‘in de energie’ bij elkaar komen. Met de intentie te mediteren & vanuit al die menselijke harten liefdevolle energie over de aarde te laten stromen.

Vermeend wordt dat een hemelse sterrenpoort zich ook precies vandaag op de dag van de Keizer gaat openen.

De mensheid beweegt in tijden van grote veranderingen op Aarde.

Rejoy, love and dans minstens 3x in de rondte

Celeste Banning

WO3 is geen vakantie

vrijdag 3 april: leeswijzer – pas op, vandaag best confronterend

Er zit een zonnig warm weekend aan te komen. Naar het strand of naar het bos mogen we niet. Naar het buitenland kunnen we niet. Dus wat wordt het?

Blijven we netjes binnen en maken we ons kleine ommetje? Of dan misschien toch even de stad in wandelen? De burgemeesters houden hun hart vast. Staan de handhavers al paraat om de menigte uit elkaar te houden?

Het is een lastig dilemma, want als het misgaat zitten we maandag zomaar in een lock-down. Niet omdat de situatie dan ineens wezenlijk veranderd is, maar omdat het emotioneel een dunne lijn is, waarover we bewegen.

Zou het vergelijkbaar zijn met de mei dagen van 1940?

Jammer genoeg kan ik het mijn ouders niet meer vragen. (Al ben ik blij voor ze, dit niet meer mee te hoeven maken.) Maar ik zou het me een beetje kunnen voorstellen.

Voor een groot deel van de Nederlanders was het front ver weg. Misschien was het front groter, maar er waren minder media die er bovenop zaten. Waardoor het net als nu, toch voor heel veel mensen waarschijnlijk een ver van hun bed show was.

Binnenblijven en niet weten wat er komen gaat. Misschien wel een beetje datzelfde unheimische gevoel, van er hangt iets dreigends in de lucht. Maar misschien valt het ook allemaal wel mee.

WOII werd wreder, naarmate het langer duurde.

Ook het corona virus lijkt zich in eerste instantie te richten op een smalle doelgroep, namelijk de kwetsbare oudere. Maar tegelijkertijd is het bezig, om de hele wereld aan zich te onderwerpen.

Sommige Duitse deelstaten overwegen het uitgeven van immuuncertificaten, om weer aan het werk te mogen. Het is misschien wat schokkend, maar als dat hier zou gebeuren, dan speld ik een Corona ster op mijn jas.

75 jaar na de vorige WO bewegen er patronen, die best vergelijkbaar zijn met een pijnlijk verleden. In de paniek en onmacht, kunnen we, alles wat we jaarlijks op 4 en 5 mei zo nadrukkelijk roepen, snel vergeten zijn.

Ja, natuurlijk zijn er ook dingen anders

Maar wees alert. Het menselijk systeem is in 75 jaar wel geëvolueerd, maar dezelfde mechanismen als toen, zijn nog steeds in ons werkzaam.

Daarom is het juist nu, belangrijk om je eigen gedrag goed te observeren. Wanneer je komende dagen gefrustreerd raakt over het weer, het beleid of jezelf. Zet er dan bewustzijn in.

Hoe? Daar heb ik al eerder over geschreven. Volg deze link.

Denk aan het “emotie noodpakket”, zodat we maandag niet in de ‘spertijd’ van WOIII terecht komen. Want, al loopt nu ongeveer 3/4 van de wandelaars buiten te bellen, dat is nog altijd beter, dan in je zolderkamer.

liefs, gezondheid en wijsheid.

De vernieuwing

donderdag 2 april

Vandaag stond in Utrecht een groot bord: alleen samen kunnen we corona controleren. Dat lijkt vanzelfsprekend, maar is het zinvol?

Het beheersen van het virus lijkt dan het doel te zijn. Tegelijkertijd meldt het nieuws dat onderzoekers schatten dat er 25% stille dragers zijn, die nergens last van hebben.

In China lijkt een nieuwe lockdown in een andere provincie nodig, omdat het zich toch verplaatst. Kijkend naar de gebeurtenissen, dan lijkt het controleren van dit virus een onrealistisch doel.

Een onlogische manier van denken

Wat met het bord waarschijnlijk bedoeld wordt, is dat we gezond zijn op een wijze als voor de crises. Dat de zorg weer op een normaal niveau functioneert en de economie weer op gang is gekomen.

Dan is het niet logisch om je aandacht te richten op een onhaalbaar doel, als het beheersen van het virus. Het klinkt misschien goed, maar als je er logisch over nadenkt is het onzin.

Dat wat je aandacht geeft, dat groeit

Een misschien wat uitgekauwde kreet, maar wel relevant hier. Als je doel controleren is, dan gaat daar ook alle aandacht zitten. Je hebt regels nodig, boetes, handhavers, regel overtreders en ga zo maar door: De controle groeit.

Waar de aandacht harder nodig lijkt te zijn is dat we gezond zijn. Ik ben gezond is een veel krachtigere intentie. Dan ga je daar je aandacht op richten. Dus ik geef aandacht aan mijn geest en lichaam. Ik ga zorgvuldiger met mezelf en met anderen om.

‘Wij staan voor gezondheid’ zou op het bord in Utrecht een heel andere uitwerking hebben. Daar zou de zorg vast blij van worden. Trek dat door naar de wereldwijde nieuwsverslaggeving en een heel andere toon zou ontstaan.

Als we zo graag denken, laten we het dan logisch doen

In onze, op het oog zo verstandige wereld, wordt het dus tijd om ons verstand logisch te gaan gebruiken.

bijvoorbeeld: Mannen die in het kamer-debat eisen dat we gegarandeerd 3000 ic bedden moeten hebben, vragen om hun verstand logisch in te zetten. Misschien een nieuwe rol voor de voorzitster?

En wie vandaag de gestoorde president van Honduras hoorde zeggen dat ze overtreders van de lockdown moeten doodschieten, zou zich af kunnen vragen, wat de reden is dat sommige leiders, zich in deze tijd, zo vreemd gedragen.

We zijn toe aan vernieuwing

Kijkende naar de ontwikkelingen rondom deze crises, dan lijkt het er nog veel op dat we in dezelfde rondjes, als voor de crises aan het draaien zijn.

Logisch zul je zeggen, want als er niets is veranderd, dan kun je ook geen ander resultaat verwachten. Precies!

Het wordt tijd voor een nieuwe koers. In plaats van bezig te zijn met wat we niet willen, onze aandacht richten op wat we wel willen.

Tijd voor een nieuwe maatschappelijke wind

Gaan we daar komen met de huidige leiders? Nee, dan zullen ze eerst wat aan de ontwikkeling van hun bewustzijn moeten doen. Anders blijft het een herhaling van zetten. Bovendien hebben ze nu iets anders aan hun hoofd.

Het is een uitnodiging aan ons thuis zittende mensen, om nieuwe ideeën over maatschappelijk leiderschap naar voren te brengen. Zodat we na deze crises, als mensen een volgende stap kunnen zetten.

Misschien in een nieuwe politieke partij, in je werk of waar dan ook in je omgeving. Zodat er meer ruimte kan komen voor gevoel en logisch denken, in samenwerking met elkaar.

Laten we de crises gebruiken als punt van transformatie.

Gezondheid, wijsheid en liefde gewenst.

Leven in een spookstad

woensdag 1 april

Voorzichtig hebben we de Werfeling weer geopend van 13.00 – 16.00. Want zolang het bedenken van regels sneller gaat, dan het uitvoeren ervan, geeft ieder verkocht artikel, de kwetsbare ondernemer een klein beetje lucht.

De reis van huis naar hartje Utrecht, doen we te voet. Dat geeft een wonderbaarlijke ervaring van de stad.

hoe dieper in het centrum, hoe stiller het wordt

Zodra je de deur naar buiten verlaat, valt het op dat er in de woonwijk meer mensen buiten zijn. Boodschappers, ouders met kinderen, uitlaters en bouwers.

Eenmaal de woonwijk verlaten, wordt het snel stiller op straat. De bouwers vallen meer op en de hardlopers komen erbij. Bouwers lijken zich in een werkelijkheid zonder corona te bevinden.

En behoudens de marathon van Utrecht, ben ik nog nooit zoveel hardlopers tegengekomen als er nu op straat zijn. Heel Holland rent?

de wielers

Bewegen de hardlopers met een uiterste voorzichtigheid om je heen, de fietsers leven nog weer in een andere realiteit. Helm op, neus op het stuur en rijden alsof je leven ervan af hangt. De sport moet door.

Naarmate de wandeltocht het centrum nadert, begint ook het fietsverkeer te krimpen. Auto’s waren er toch al niet veel en de bussen beginnen het stadsbeeld te bepalen.

Bij het naderen van een bus 28 staat op de display: sorry, bus is vol. Even een kleine grijns, een chauffeur met gevoel voor humor. Maar, dat blijkt anders te liggen. Er zitten zo’n tien mensen en iemand met een rood hesje in de bus. Vol is vol.

Het grote kruispunt bij Tivoli is bijna leeg

Een enkele auto, een paar fietsers, verkeersregelaars en bouwers bepalen het stadsbeeld. Woensdag middag één uur en de stad is vrijwel leeg. Het klinkt nog stiller dan op zondagochtend.

Het roept de beelden van Zombie films in me op, waarbij uit een onverwachte hoek in een verlaten stad ineens een halfvergane figuur tevoorschijn komt. Toch niet, het zijn de bekende Utrechtse bedelaars, die weer zijn teruggekeerd.

De Oudegracht

Het leven keert weer een beetje terug. Broodje Mario en de bloemenkraam trekken wat publiek. Er zijn wat meer mensen die een ommetje maken, de Hema is open en nog wel wat meer winkels.

Aan de overkant van de gracht zitten een paar jongeren, netjes op afstand te genieten van het zonnetje. En zo breng ik een paar uur alleen door in de Werfeling. Na wat vioolspel sluit ik de deur en ga ik weer op de terugreis.

gezondheid, wijsheid en liefde gewenst

Ontspannen schuldgevoel?

dinsdag 31 maart

Wie zich een dagje onthoudt van de mobiel, televisie en supermarkt kan belanden in een aangename staat van ontspanning. Er is minder lawaai buiten, het ruikt frisser en er is tijd voor andere dingen.

Een ijzingwekkend verschil met de indringende beelden van overbelaste ziekenhuizen, krampachtige persconferenties, corona praatprogramma’s en getallen producerende presidenten.

Rustig op staan, tijd voor de kinderen en een kopje koffie op het balkon in de zon. Ruimte om na te denken over de dingen die je doet, creatieve ideeën beginnen in je te borrelen.

Het loket

Totdat je in deze tamelijk ontspannen staat van zijn, achter je computer kruipt om gebruik te kunnen maken van de regelingen voor afstervende ondernemers.

Voor je het weet ben je verdwaald in de wereld van SBI codes, uittreksels van de Kamer van Koophandel, waar je al jaren niet meer naar hebt omgekeken. Overbelaste websites en binnen no time staan je haren recht overeind.

Terug naar de rust. Je besluit om Keessie nog maar een keer extra uit te laten en even een frisse neus te halen. Gelukkig geen onzinnige gesprekjes, want de andere hondeneigenaren, blijven op ruime afstand uit je buurt.

Fris en fruitig keer je terug, achteloos werp je een blik op je mobiel en: Aaahhhh, het hele circus begint opnieuw.

Een vreemde paradox

Veel mensen lijken deze dagen te leven in een dubbele werkelijkheid. Enerzijds zit je midden in de WOIII, maar doe je de voordeur dicht, dan is het rustiger dan ooit.

Stel dat er geen corona crises was en toch zou je dit leefpatroon erop na houden, hoe zou dat zijn? Minder op je werk, minder in de auto of in de trein. Meer lopen, meer sporten, meer tijd voor elkaar.

Misschien gaat het pijn doen in je portemonnee. Maar veel mensen werken voor bedrijven en instanties, waar zowel de werkzaamheden als de salarissen nu ook gewoon doorgaan.

Het ontspannen schuldgevoel

De situatie brengt ons bij een nieuwe ervaring: het ontspannen schuldgevoel.

Enerzijds ervaren we ontspanning. Op zich voor heel veel mensen al iets vreemds, wat toebehoorde aan vage herinneringen uit de vroege jeugd.

Anderzijds voelen we ons schuldig. Want je mag niet blij zijn als anderen lijden. Bovendien kun je niet voor je eigen inkomen zorgen.

Voor liefhebbers van polariteiten een mooie tijd, maar voor veel mensen niet heel gemakkelijk.

Erkenning helpt

Geef het dan in elk geval erkenning, zodat het zich niet in je vast gaat zetten. We moeten nog een tijdje volhouden, zo lijkt het.

Veel liefde, gezondheid en wijsheid toegewenst.

De vraag die niemand stelt

maandag 30 maart

O, gewoon een super agressief en extreem besmettelijk virus, afkomstig van een beestje op een of andere markt in Wuhan. Logisch toch, dat kan iedereen gebeuren. Niet iets om je mee bezig te houden.

Doen we anders ook niet, behalve dat we zelfs het serienummer van de Buk raket hebben achterhaald, van de MH-17 ramp.

De Chinese hoefijzervleermuis natuurlijk

”Waarschijnlijk is het afkomstig van de Chinese hoefijzervleermuis. Niet dat we het virus daar al op hebben aangetroffen”, schrijft een ‘special professor emerging en zoonotic viruses’ op zijn website. toepasselijke naam:hoefijzer

Dat al in 1981 de auteur Dean Koontz schrijft over een pandemie door een virus afkomstig uit een militair lab in Wuhan, heb ik nog niet in het journaal langs zien komen. Überhaupt lijkt niemand zich meer, met de vraag waar het vandaan komt, bezig te houden.

Met alle geheime diensten van de wereld, is het toch onwaarschijnlijk dat het precieze antwoord niet al bekend is. En was het al die ene Chinese hoefijzervleermuis, (die met dat kromme pootje) dan hadden we ongetwijfeld beelden gezien van een ontbladerd leefgebied van dit beestje. Maar zelfs die show kregen we niet te zien.

Als de meest voor de hand liggende vraag niet wordt gesteld, wees dan alert.

Waarschijnlijk is dan het antwoord al lang bekend, maar is het niet de bedoeling dat het grote publiek dat nu te weten krijgt.

Ondertussen gonst de wereld van de complotten. Op dit moment lijken er drie gangbare theorieën: een bio-wapen, een 5G complot en een complot bedoeld, om mensen wereldwijd te vaccineren en chippen.

In dit soort situaties kun je als mens beter je eigen waarheid vormen. Ik heb mijn waarheid, in een van mijn eerste blogs uitgeschreven.

Maar blijf wel alert. Het aanvankelijke nine-eleven complot, lijkt inmiddels door de meeste mensen als waarheid te zijn geaccepteerd. Dat konden we ons eerst ook niet voorstellen.

Er gebeuren vreemde dingen. In het journaal zien we dat er 100 militairen worden ingezet om ziekenhuizen te ondersteunen. ” Wow, dat is wat” zo wordt het door de NOS gebracht.

Maar Nederland heeft minimaal vier hospitaal compagnieën van 100-150 man ieder. Zitten die dan nog te klaverjassen?
(overigens met alle respect voor hen, als oud GNK soldaat I)

Kijk als je niks te doen hebt, eens naar de Netflix-Vietnam documentaire. Dat is een mooi voorbeeld van hoe regeringen, op op grote schaal de bevolking een andere waarheid voorschotelen. Alternative facts?

Moet ik me dan zorgen maken?

Ja, wie zich in deze tijd geen zorgen maakt, kan zich beter afvragen waar hij/zij met zijn aandacht zit. Want wanneer de mensheid op wereldwijde schaal door een catastrofe wordt getroffen, is dat iets om je zorgen over te maken.

Hoe zit het dan met vaccinaties om je gedrag te manipuleren of om je te chippen? De ziel is meester over het lichaam. Al injecteren ze je met nieuwe hersenen, dan nog blijf jij de baas, mits je er bewust in aanwezig bent.

Hoe kan ik met dit soort berichten omgaan?

Misschien wel de belangrijkste raadgever in deze, is je eigen gevoel.
Overgave aan dat je het niet weet, geeft rust.
Versterk je energie en lichaam, zo goed als mogelijk. Mediteer en beweeg.

en onthoud dat onvoorwaardelijke liefde jouwe grootste kracht in het universum is.

liefs, wijsheid en gezondheid gewenst

Geld of gezondheid?

vrijdag 27 maart

In mijn allereerste lezing over de crises, inmiddels twee weken geleden, werd al duidelijk dat het over de thema’s gezondheid en geld ging.
Maar nu we een aantal weken verder zijn, krijgt de betekenis daarvan meer inhoud.

Kiezen we voor de gezondheidsroute, door zoveel mogelijk af te remmen. Of kiezen we voor het reanimeren van de economie. Een vraag die het gevolg is, van de keuzes uit de afgelopen decennia.

Het front is nu de IC

Waar het front is, vind je ook de soldaten. Onze private en militaire geneeskundige troepen.

De normale karakteristiek van een oorlog hebben we deze week gezien. Eerst een algehele mobilisatie van het zorgpersoneel. Vervolgens worden de reservisten opgeroepen. En uiteindelijk wordt iedereen, die ook maar iets kan doen, ingezet.

Maar hoe wrang is het, wanneer je wel de beschikking hebt over vijf vliegdekschepen, terwijl je maar één hospitaal schip in New York kunt afmeren. Ook de F16’s kunnen weinig betekenen, op het ziekenhuis parkeerterrein.

We hebben de verkeerde soldaten opgeleid

Jarenlang hebben we onszelf wijs gemaakt, dat het belangrijk is om te investeren in een snelle interventie macht. Jammer genoeg vonden we de strijd om macht, olie en geld belangrijker, dan de strijd om onze gezondheid.

Misschien wordt het tijd om in te zien, dat we beter kunnen investeren in ons lichaam dan in ons ego. Dan had ons leger er nu héél anders uitgezien.

Een gezonde geest in een gezond lichaam

De Romeinen hadden het al meer dan 2000 jaar geleden helder voor ogen. Een evenwichtige balans tussen je lichaam en je geest is belangrijk.

Want door met een gezond lichaam, energie te steken in je werkzaamheden, kun je een inkomen verdienen. Geld is dus eigenlijk jòùw energie, met een prijskaartje eraan.

Nog anders gezegd: geld is energie, in een verpakking. Of nog anders gezegd. Geld is gebonden energie.

Ongebonden of ook wel vrije energie, is dus geen geld. Logisch, want voor vrije tijd, word je ook niet betaald.

Wat gebeurt er dan als een bank geld drukt?

Dan is die bank eigenlijk bezig met vrije energie om te zetten, in gebonden energie. Die gebonden energie lenen ze uit aan jou. In ruil daarvoor moet je over een lange periode vrije energie/ vrije tijd omzetten in gebonden energie.

Oké, zul je wellicht denken, maar wat heeft dit allemaal met de crises te maken?

We hebben meer energie vastgezet, dan goed voor ons is

Al vele decennia lang zijn we veel meer geld aan het creëren, dan we als mensheid in een leven kunnen werken. De economie is tot een soort enorme geest met een veel te klein lichaam, geworden.

Het geld dat we verdienen steken we vervolgens ook niet in de gezondheid van ons lichaam, maar in het nog verder opblazen van ons ego.

Vergeet niet dat dezelfde zorgmedewerkers in december nog massaal stonden te demonstreren in Den Haag. Misschien hadden ze een punt.

Nu zitten we met de gebakken peren

Toen ging het mis. Eerst hebben we het lichaam van onze planeet uitgeput. Waarna we ons rot schrokken van de Australische bosbranden en overige gevolgen van de klimaatverandering.

Nu wordt ook nog eens ons eigen lichaam bedreigd met ziekte. Het hele waterhoofd van de economie dreigt het lichaam, wat het moet dragen te verpletteren.

De mensheid verkeert in een burnout.

Wat is dan nu de beste keuze?

Wanneer je fysieke lichaam wordt verpletterd, door het waterhoofd van de economie, dan moet je in elk geval niet dat waterhoofd nog groter maken.

Neen, je moet zorgen dat het waterhoofd gaat krimpen. Dat kan op twee manieren. Of je laat in een grote klap de wereld-economie ineen storten. De grootste angst van de wereldleiders.

Óf je gaat de gebonden energie, die het waterhoofd veroorzaakt, weer vrij maken.

Hoe? Door al die enorme geldreserves te verkleinen. Bijvoorbeeld door de winstreserves van Shell te gebruiken om staatsleningen af te lossen. Zodat de overheid, aan de kleine ondernemer meer geld kan schenken i.p.v. lenen.

Óf de winstreserves van AH en Jumbo gebruiken, om gratis boodschappen te verstreken aan al die mensen, die nu in de problemen aan het komen zijn.

Óf de opgebouwde vermogens van ziektekosten verzekeraars gebruiken om iedereen tijdens de crises vrij te stellen van premie betaling.

Óf misschien kunnen al die kwetsbare ouderen, hun erfenissen investeren in de mensheid.

Zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan.

Van achteren kijk je een koe in haar kont

Het heeft geen nut om te jammeren over de vreemde keuzes van het verleden. Misschien was het wel precies nodig, om als mensheid op dit punt uit te komen.

Maar één ding is duidelijk, hoe groter we het economische waterhoofd maken, des te meer gaat ons lichaam pijn doen. Dan zal het vast niet het laatste en ook niet het zwaarste virus zijn, dat de mensheid treft.

Dus laten we kiezen voor ons lichaam

Liefst op een zo liefdevol mogelijke manier.

En nu staat het weekend voor de deur. Dus tijd om voor het lichaam te zorgen. Maandag is er weer een blog.

En in de tussentijd wensen we je gezondheid, liefde en wijsheid.

Recessie of processie?

donderdag 26 maart

De eerste voorspellingen over de economische impact van de crises, beginnen zich als een soort verkiezingsuitslagen aan te dienen. Waarbij de eerste inzet een economische krimp van 7,7 procent lijkt te zijn.

Maar hoe kun je nu al een inschatting maken van het effect? De hele wereld economie is tot stilstand aan het komen. Dan lijkt zo een percentage van 7,7 wel wat netjes.

Misschien krijgen we wel een economische krimp van 200 procent. Maar wie durft dat te zeggen? Door miljarden in een economie te ‘blazen’, wordt het wel wat lastig om in te zien wat nu echt is.

Wat het extra troebel maakt, is dat hoe groter de recessie, hoe scherper de discussie gezondheid versus economie wordt.

Recessie

De letters re betekenen opnieuw en de letters cessie, staan voor ‘overdracht van schuldvordering’. Een woord dat een toon zet, dat we opnieuw in de schuldproblemen komen.

Niet zo vreemd, wanneer we het gat dat nu ontstaat, oplossen door te lenen. Lenen van de Europese bank, lenen van de overheid, lenen van de bank, lenen van de leverancier.

Het woord recessie impliceert ook, dat er na de recessie weer een periode komt, waarin dingen terug kunnen keren bij het oude. Maar is dat eigenlijk wel logisch om te verwachten?

Processie

De taaltechnische tegenhanger van een recessie, zou zijn een processie.

Grappig genoeg is dat een woord uit de Katholieke traditie. Waarin gelovigen in het openbaar hun geloof betuigen. Meestal in een lange optocht, waarbij een heilige in de vorm van een beeld vooruit wordt gedragen.

Nu weet ik niet of je iets hebt meegekregen van Paus Franciscus in de afgelopen dagen, maar hij liep alleen door de verlaten straten van het Vaticaan. Ook het wereldwijde gebed gisteren, kenmerkte zich door eenvoud. Nooit eerder heb ik een Paus zoiets zien doen.

Tegelijkertijd beschikt de Katholieke kerk wereldwijd over enorme vermogens. Samen met de hele wereld, zien ook zij hun vermogens verdampen.

Recessie of Processie?

Misschien staat de Paus voor hetzelfde dilemma. Moeten we ons eeuwenoude denken van recessie en processie, niet eens achter ons laten.

Wellicht is het beter om te kiezen voor meer rust en eenvoud. Hoe zou het zijn als de Paus het vermogen van de kerk, gebruikte om alle schulden van zijn volk af te lossen?

Waarschijnlijk zou er een schokgolf door de hele kerk trekken. Ineens is al het geld op. Bisschoppen, kardinalen, pastoors, helpers, allemaal zouden ze terug zijn bij af.

Gewoon een gebaar vanuit onvoorwaardelijke liefde. Een symbool van transformatie. Het zou de Paus tot een heilige held van de mensheid maken.
Waarmee hij de toon zou zetten, voor al die te rijke leiders op deze planeet.

Want deze crises zou wel eens anders kunnen uitpakken, dan menigeen denkt.

Vanavond mediteer ik voor de Paus.
Liefs, wijsheid en gezondheid gewenst, voor iedereen.

De Flipperkast

woensdag 25 maart

De flipperkast is een mooie metafoor voor de dag van vandaag. De bal rolt even vrij en kan elk moment weer een object raken. Dat geeft de vele thuiszitters, even een moment om op adem te komen.

De zon schijnt, dingen krijgen weer een soort van structuur. De vakjes in de supermarkt zijn afgetekend en netjes gaan we één voor één naar binnen.

De bumpers

In de flipperkast zijn dat de obstakels waar de flipperbal tegenaan schiet, vervolgens wild beginnen te flikkeren en de bal weer in een onverwachte richting weg schieten.

De crises heeft een aantal grote bumpers. De RIVM cijferbumper, waar vandaag een wat voorzichtig optimistische beweging zat.

Dan is er de Den Haag crisisbumper, die met persconferenties veel tumult kan veroorzaken. Vandaag even wat rustiger.

Niet te vergeten de publieke opinie bumper, die via de sociale media, flink veel lawaai kan maken. Maar bij gebrek aan prikkels snel stiller wordt.

We hebben op het speelveld de Donald Bumper, die dicht bij de Tilt knop zit.

O ja, aan de zijkant op het speelveld staat de Europese bumper, maar die lijkt niet helemaal goed te werken.

Tot de kogel weer iets raakt

En dan barst het spel weer los, waarbij de bal van de ene bumper tegen de andere vliegt. Alles wild begint te knipperen en flikkeren, en de hamster-bonus weer in het spel tevoorschijn springt.

De tweede bal

Waar in dit hele spel geen rekening mee wordt gehouden is de tweede bal. Nergens krijgt hij aandacht en toch maakt hij misschien wel een groot verschil.

Want zonder veel te praten, zitten er door heel Nederland elke dag weer vele tienduizenden mensen stil op hun kussen, te mediteren, te bidden, te healen, te duimen, positieve intenties neer te zetten en nog veel meer, om de energie te verzachten.

De onzichtbare bal, die als tegenhanger van de zichtbare bal, het spel relatief luchtig weet te houden. Laten we ook die mensen de erkenning geven die ze verdienen.

Het is misschien wel een belangrijke factor, waar het gaat om de eigenzinnige rol, die Nederland in dit wereldspel heeft.

Welke bal speel jij? Of misschien wel allebei.

Wijsheid, liefde en gezondheid gewenst en een relatief rustige avond.

Paternalistisch Leiderschap

dinsdag 24 maart

Tijdens de persconferentie van gisteravond, zagen we een dramatisch staaltje van paternalistisch leiderschap. De toon werd al gezet door de minister president. Waarna zijn collega’s Grapperhaus en de Jonghe daar nog eens flink overheen gingen.

Paternalistisch leiderschap is zoiets als, de ‘Pastoor die zijn parochianen vertelt, hoe zij zich horen te gedragen’. Het stamt uit de jaren vijftig van de vorige eeuw.

belerend

De toon is belerend, vanuit een perspectief dat de toehoorder niet capabel is om zelf na te denken. Zo werd eindeloos herhaald hoe ‘zondig’ het was, dat mensen niet de 1.50 in acht namen. En hoe belangrijk het is, dat wel te doen.

Je moet jezelf al behoorlijk kwijt zijn, wil je dat nu nog niet doorhebben. Dus wanneer mensen dan toch iets anders doen dan je verwacht, zou er dan misschien iets anders aan de hand kunnen zijn?

Hier wordt het verschil tussen de leider en de manager zichtbaar. De leider is bezig met zijn mensen en de manager is bezig met zijn regels.

bestraffend

Een tweede adagium van deze vorm van leiderschap luidt: Wie ‘zondig is moet boeten’. Een regen van bedreigende boetes werd over de Nederlanders uitgestrooid. Duidelijk werd gemaakt, dat overheden flink zullen straffen met hoge boetes.

Dus terwijl we massaal bezig zijn onze economie te vernietigen, de getroffenen vervolgens proberen te redden, moeten boetes het antwoord zijn op het vraagstuk hoe de mensen juist aan te sturen?

Op de koers die we nu varen, heeft straks wellicht niemand nog geld, om ook maar een boete te betalen.

bewakend

Een oorlog wordt gevoerd door soldaten. We komen ze in deze crises op twee plaatsen tegen. De eerste groep zijn de helden, die werkzaam zijn in de gezondheidszorg.

Hoe belangrijk ook, het werk dat hier gebeurd, op een gegeven moment verliest het onbegrensd bejubelen van je soldaten aan geloofwaardigheid. Een leider die dat niet in de gaten heeft, begint zijn eigen troepen te ondermijnen. Zouden medailles in de zorg net zo werken als in het leger?

Het tweede front heeft zich nog niet geopend, maar daar lijken we gevaarlijk hard op af te koersen. Nog even en het straatbeeld wordt bepaald door handhavers, bewakers, agenten en waarschijnlijk binnen niet al te lange tijd, ook het leger.

Paternalistisch leiderschap kan alleen bestaan bij gratie van onderdrukkers. In deze tijd met een vriendelijk woord ‘handhavers’ genoemd.

Donald Trump

De leiderschapsstijl van Donald Trump, is meer van de tweede helft van de vorige eeuw. Het staat bol van alle kanten uit schietende emoties. Maar meer dan de Nederlandse manager, kijkt hij wel meer vooruit.

Dat bracht hem bij de vraag, of ‘het middel niet erger dan de kwaal is’. Deze vraag past niet in het ‘paternalistisch leiderschap’. Het heilige woord van de ‘bodycount’ is absoluut en daar kun je niet op terugkomen. Dat is heiligschennis.

Toch heeft hij misschien wel een punt. Straks hebben we de kwetsbare ouderen gered en de mensheid om zeep geholpen.

De mensheid is toe aan iets nieuws

Hoe moeilijk de crisis voor iedereen ook is, hij demonstreert misschien wel het grootste probleem van deze tijd.

De mensheid is geïndividualiseerd. Dat betekent dat ieder mens zijn eigen keuzes maakt. Iedereen is met elkaar verbonden, informatie gaat supersnel rond. Mensen laten zich niet meer de les voorschrijven, op een manier die stamt uit de tijd van onze ‘kwetsbare ouderen’.

Wanneer je dat als leider begrijpt, dan kun je van die kracht gebruik maken. Oplossingen komen dan sneller voorhanden, de atmosfeer verandert van depressief in bemoedigend. Mensen zetten de schouders onder het probleem en hebben geen tijd om naar het strand te gaan.

In plaats van onze jeugd te bekritiseren, omdat ze het spel niet willen meespelen, kun je beter van ze leren. Ze laten het zittend leiderschap iets zien, wat ze liever niet zien.

Een doorbraak

Hopelijk brengt deze crises een doorbraak, in het leiderschap van de wereld. Dat is best belangrijk, omdat er veel grote problemen voor ons liggen.

Als dit virus al een probleem is, hoe dan om te gaan met een virus dat een ‘killratio’ van misschien wel 50% heeft. De rest van ons leven op het balkon?

Het lijkt erop dat het tijdperk van leiderschap vanuit het hart aanklopt. Waarin verstand en gevoel op harmonieuze wijze, samengaan.
Maar daarvoor zullen we wellicht nog wat dieper moeten gaan.
Hopelijk niet al te diep.

Liefs, sterkte en gezondheid gewenst.

Overgave geeft rust

maandag 23 maart

De ene helft van de mensen lijkt nu de andere helft te willen overtuigen, dat het anders moet. Wel naar het bos of niet naar het bos. Wel een lockdown of geen lockdown.

De curve vlakt af of het ergste moet nog komen? De crises lijkt een appèl te doen op de ‘moraal ridder’ die in ieder van ons kan schuilen.
Maar wees eerlijk:

Staan China en Italië bekend als land van betrouwbare cijfers?

Ons denken zoekt naar een houvast en dan grijpen we naar cijfers. Terwijl we dat anders eigenlijk ook niet doen. Kijk maar naar de financiële markten. Die draaien voornamelijk op emotie reproducerende algoritmes.

Kijk naar hoe regeringen in het verleden hun besluiten namen. De Golfoorlog werd gevoerd om nep-aantallen van nucleaire en chemische wapens, in de magazijnen van de Irakezen. En zo gaat het, al zo lang als ik leef.

Maar ook dichter bij huis werkt het anders. Want succesvolle ondernemers sturen hun bedrijven niet op cijfers. Jaarcijfers worden meer gemaakt voor de bank en belasting achteraf.

Financieel directeuren hopen dat directies, op hun cijfers de koers uitzetten. Maar ook dat gebeurt in werkelijkheid anders.

Moeten we dan onze laatste houvast loslaten?

Wie in staat is om zich over te geven aan het moment, is in staat tot betere beslissingen, dan wie vasthoudt aan ‘vermeend betrouwbare cijfers’.
Angst was altijd al een slechte raadgever.

Dan ontstaat er ruimte voor overgave. Durven toegeven dat je het niet weet, is de eerste stap van ontwikkeling. Weet jij hoe lang de crises gaat duren?

Wanneer je jezelf durft over te geven aan onwetendheid, dan ontstaat er ruimte om te luisteren. Hoe zou het zijn, als er mensen zijn die wel weten hoe lang de crises gaat duren?

Wie zich niet durft over te geven, zou hun boodschap niet eens horen. Toch zijn ze er. Hoe vreemd het misschien ook in je oren klinkt, er zijn zielen die zich in tijd voorwaarts en zielen die zich in tijd achterwaarts bewegen.

Maar stel dat je zou weten wanneer je dood gaat.

Stel dat iedereen op deze planeet zou weten wanneer hij of zij dood gaat. Dan zou deze hele crisis, direct zijn betekenis verliezen. Wie gaat die gaat en kan zich de rit naar het ic besparen. En al die anderen kunnen naar het strand.

Dus we hebben onzekerheid nodig, om onszelf te ontwikkelen.
Het is de onzekerheid die ons doet overgeven aan nieuwe ervaringen.

We leven in een op onzekerheid gebouwde werkelijkheid.

Misschien vind je het eng om dat onder ogen te zien. Kijkend naar de mensheid in deze fase, lijkt het erop dat we dat inzicht nodig hebben, voor ons eigen voortbestaan.

Anders veranderen we in een beschaving van kunstmatige werkelijkheid.
En die lijkt geen bestaansrecht te hebben in dit universum.

Wijsheid, kracht en liefde gewenst, in the day to come

Oranje en vertrouwen

zaterdag 21 maart

Bijna 6,5 miljoen mensen hebben gekeken naar de toespraak van onze Koning. Misschien is de waarde van zijn toespraak nog wel meer het vertrouwen dat hij mensen geeft, dan de inhoud van zijn boodschap.

Hoe belangrijk is het dat er iemand is, die zonder rechtstreeks verantwoordelijk te zijn voor het beleid, kan spreken voor het hele volk. Het schept ruimte voor de menselijkheid in ons.

menselijkheid als sleutel

In het hanteren van de crises, lijken beleidsmakers gemakkelijk de menselijkheid naar de achtergrond te schuiven. De ‘body count’ bepaalt de nieuwsberichten. Maatregelen om van alles te redden. Apparatuur die nodig is.

Op een waanzinnige schaal bouwt de mensheid nu emotionele spanningen op. Die lijken zich tot nu toe, te ontladen via grote events als het ‘balkon klappen’ en ‘you never walk alone’ zingen. Ook de sociale media vormen een enorme uitlaatklep van emoties.

Oranje is de kleur van emoties

Gisteravond was het onze Koning, die de menselijkheid de ruimte gaf. Of je er nu wel of niet achter staat, het maakt niet uit.

Een toespraak van de Koning biedt een enorme gelegenheid, tot emotionele ontlading. Respect voor de wijze waarop onze Koning daar invulling aan weet te geven.

Maar het zou niet fair zijn, om het hanteren van onze eigen emoties, bij anderen neer te leggen. Ieder mens heeft daar zelf iets in te doen.

Vanochtend las ik op het facebook bericht van een Nederlander in Benidorm. Daar lijkt een steeds harder regime van lockdown maatregelen te gelden. De emotionele lading van het bericht was enorm.

Gelukkig wordt de Nederlander in mindere mate geleid door emoties dan de Zuid Europeaan. Want anders hadden we hier nu misschien ook al wel, dezelfde situatie gehad. Maar we zijn er nog niet. Ons ‘dingetje’ is om emoties te onderdrukken.

Dus laten we als individu ook zelf zorgen, voor onze eigen emoties.

Hoe kun je omgaan met je eigen emoties

In de eerste plaats geeft een emotie aan, dat er iets over je grens gaat. Meestal leidt dat tot boosheid of verdriet. Je kunt het vergelijken met een stoplicht. Iets gaat over je grens, het licht springt op rood en je voelt de boosheid in je opkomen.

Zou je in de auto zitten, dan ga je niet onmiddellijk het stoplicht slopen. Je weet dat het te maken heeft met de onderliggende informatie, die zorgt dat het verkeer wordt geregeld.

Zo werkt het menselijk systeem ook. Dus als er boosheid in je opkomt is dat een teken. Niet om direct je buurman te lijf te gaan. Neen, er is informatie die om aandacht vraagt.

De kunst van het bewust omgaan met je emoties, is dat je met je gevoel of aandacht naar de emotie gaat. En vervolgens kijkt welke informatie hieronder zit. Je zult merken dat de boosheid of het verdriet minder worden. Er ontstaat weer ruimte om normaal te handelen.

Dit ga je nodig hebben

Dus stel je voor: ergens in een Nederlandse binnenstad zit je thuis en staat je auto noodgedwongen op een betaalde parkeerplaats. Je staat op je balkon en ziet hoe de camera auto van de gemeente langs komt, om je te flitsen.
Bij de vierde dag, dat hij weer langs komt, flip je en bestorm je de parkeerwachter.

Dat is niet liefdevol. Zeker geen manier, om bewust met je emoties om te gaan.

Wat je beter kunt doen is met je aandacht voelen waar je nu eigenlijk zo boos over bent. Is het onrecht, je angst voor de boete, je frustratie over het binnen zitten. Het kan van alles zijn.

Eigenlijk maakt het niet zoveel uit wat het is. Het feit dat je er aandacht aan geeft, haalt de angel eruit. Je kunt weer ontspannen en je hartslag wordt weer normaal.

Ondertussen is de auto uit de straat verdwenen en zit jij nog veilig thuis.

Het noodpakket

Lukt dat alles niet, dan heb ik het volgende noodpakket

In gedachten zeg je de volgende vijf zinnen:
* Net als ik is deze persoon op zoek naar wat geluk in zijn of haar leven 
* Net als ik probeert deze persoon lijden in zijn/haar leven te vermijden
* Net als ik heeft deze persoon ervaring met verdriet, eenzaamheid en wanhoop
* Net als ik probeert deze persoon zijn/haar behoeften te vervullen 
* Net als ik leert deze persoon over het leven 

Het is een ‘paardenmiddel’. Hier moet je verder niet over praten of nadenken. Dit moet je gewoon doen.

Oefen ermee, tijd genoeg. Neem het serieus, want als het echt ruig wordt, zou het je leven kunnen redden.

Lachen is ook je emotie ontladen

Nu zijn er veel manieren om je emoties te ontladen. Mijn persoonlijke voorkeur gaat uit naar lachen. Tranen van het lachen werken net zo goed als tranen van verdriet.

Dus mocht je de komende dagen het verlangen voelen om de spanning in jezelf te ontladen. Mijn favoriet is: Monty Python – Life of Brian.

Heb je suggesties, ze zijn allemaal welkom.

Liefs, wijsheid en gezondheid. Morgen geen blog.
Maandag zijn we er weer.

Individuen in verbinding

vrijdag 20 maart

‘You never walk alone’. In meer dan dertig landen was het vanochtend gelijktijdig te horen. Heerlijk.

Ik was het eerlijk gezegd vergeten, maar onderweg naar mijn fiets bemerkte ik, dat ik het in mezelf liep te zingen. Zo krachtig was de wereldwijde zang, dat het een half uur later, nog in de lucht nagalmde.

Zo simpel kan het zijn. Mensen die zich om een gemeenschappelijk belang met elkaar verbinden. Waarom dan die vreemde titel, zul je denken.

maar wees eerlijk, ‘never walk alone’?

Ik denk dat mensen van deze tijd het best benauwd zouden krijgen, van de gedachte nooit even alleen te kunnen gaan. Altijd mensen bij je? Sommigen op Linked-in bezwijken al, na een week binnen met het eigen gezin.

Wist je dat ‘you never walk alone’ al in 1963 is geschreven?

In die tijd zat de mensheid nog behoorlijk verstrikt in het groepsbewustzijn. Dat betekent dat de groep zorgde voor je veiligheid en bepaalde hoe te leven. We zaten nog vol in de verzuiling (Tros, KRO, de katholieken, de protestanten etc)

De pastoor bepaalde wat goed was voor de parochie. De directeur bepaalde wat goed was voor zijn medewerkers en de Quay (wie??, de minister president in 1963) bepaalde wat goed was voor de Nederlanders.

Nu, vijftig jaar later is de mens geïndividualiseerd. Mensen willen zelf kunnen bepalen wat goed voor ze is. En zeker, mensen die na die tijd zijn geboren.

Dat is ook niet zo vreemd, want aan die verzuiling zaten ook veel negatieve kanten. Denk bijvoorbeeld aan het misbruik in de kerk.

Het tijdperk van de denkende mens

Doordat de mens steeds meer voor zichzelf ging denken, konden we ontsnappen aan de oude machtsstructuren. We gingen door de emotie fase en werden intellectuele zelfstandige mensen. Ieder een computer, een eigen huis en auto.

Maar met het badwater dreigde ook het kind te verdwijnen. De wereld van het geloof paste niet lekker meer, in de wereld van individualisatie.
Dat maakte ons afstandelijker, harder en angstiger om de verworvenheden kwijt te raken.

Daar komt nu verandering in

Volgende generaties (vanaf circa jaren tachtig) hadden al snel door, dat je van die denkende mens ook niet heel gelukkig werd. Steeds harder werken voor meer winst, burn-out en stress die toenam)

De wereld van het gevoel begon zich aan te dienen. Op zoek naar nieuwe waarden gingen we door de Osho fase, de Competentie fase, de Mindfullness fase, de Yoga fase en nu de Aneeyuasca fase.

Nog nooit zijn zoveel individuen, tegelijkertijd op zoek geweest, naar de essentie van het leven.

You only walk alone

En toen was daar plotseling het corona virus. Dat als eerste toesloeg in China. Het land waar de instandhouding van groepsbewustzijn, misschien wel het meest van alle landen op aarde, kunstmatig in stand wordt gehouden.

Wat vervolgens oversloeg naar Italië, bakermat van de katholieke kerk. Neen, ik ben geen complotdenker maar wel verwonderd over hoe creaties kunnen verlopen.

En wat zagen we vanochtend gebeuren: hardlopers, die op 1.50m afstand van elkaar, met hun koptelefoon op, ‘you never walk alone’ liepen te zingen in het park.

Individueler kan haast niet en tegelijk ook verlangend naar verbinding.

Hier ligt de uitweg van de crises

Mensen in deze tijd verlangen naar vrijheid en hebben een groot verantwoordelijkheidsgevoel. Je hoeft mensen niet te vertellen om elkander lief te hebben, want kijk om je heen…

In Utrecht stond een groot reclamebord: We hebben een wonder nodig.
… je zit er middenin…

Waar gaat het dan mis? Ons bedrijfsleven is nog gebouwd op de ouderwetse piramide structuur, uit de tweede helft van de vorige eeuw. We doen wel stoer, maar kijk maar om je heen.

De overheid heeft het nog moeilijker. Ons hele maatschappelijke systeem is gebouwd op structuren uit de eerste helft van de vorige eeuw. Vervolgens is de gemiddelde leeftijd van een president in Europa bijna 60.

En hebben we ook nog te maken met een veroudering van de wereldbevolking. Die vervolgens het zwaarst getroffen lijkt te worden in deze crises.

Op dit moment, is de individuele mens al veel verder dan de structuren die hem vast houden. Je hoeft jonge mensen de hand niet meer vast te houden.

Geef jonge mensen ruimte voor iets nieuws.

Vanuit dit perspectief, zijn zowel Geert als Thierry gepasseerde stations. De mensheid keert niet terug naar het groepsbewustzijn. De meeste mensen hebben al lang ervaren dat kennis zonder gevoel, niet gelukkig maakt.

De mensheid lijkt een zetje in de rug te krijgen, omdat ze haar eigen ontwikkeling wat in de weg zit.

Don’t be afraid of the dark

Het overgrote deel van de wereldbevolking is opgegroeid met de gedachte dat er een groter iets is, dan wijzelf. De een noemt het God, de ander Allah een derde Boeddha. Maar wat maakt het uit.

Zelfs wie niet met een geloof is opgegroeid, heeft inmiddels wel weer ergens een gevoel of bewustzijn, dat er meer is dan alleen het stoffelijke leven.

Dus hoe eng is die dark nu eigenlijk. Misschien is het hier wel veel enger.

Leeswijzer: het navolgende stukje kan als schokkend worden ervaren

Als je dus in het leven worstelt met de prikkels, van al die miljoenen mensen om je heen. En de kans groot is, dat na de dood er weer anderen op je staan te wachten...

Dan is er dus eigenlijk maar één echt moment van rust. Op de overgang van leven naar dood: you always walk alone.

(soms helpt het om ook de dood iets luchtiger te benaderen)
Het is akelig voor de nabestaanden, het is klote voor je plannen, maar liefde heeft geen gezicht.

liefs en tot morgen

Kwijtschelden mag ook.

donderdag 19 maart

De Europese Centrale Bank injecteert 750 miljard euro in de economie. Bij een jaarloon van 50.000 is dat meer dan 16.000.000 manjaar werken. En dat is maar een van de emmertjes, die in het gat van de economie worden gestort.

Ooit zullen die manjaren moeten worden ingevuld. Daarmee kan het een last worden, waarmee we jonge generaties opzadelen. * Vergroten we op deze wijze niet de druk op onze eigen toekomst? Daar ligt het klimaatvraagstuk ook al te wachten.

De definitie van gekte is: hetzelfde blijven doen en een andere uitkomst verwachten. Dat klinkt wat cru, maar wel iets om even bij stil te staan.

Als je wilt redden, is het nu toch de tijd om iets anders te doen.

Als kleine ondernemer is het fijn om te lezen dat er aan ons wordt gedacht. De maatregelen die de overheid aankondigt lijken in elk geval een korte termijn noodoplossing.

We krijgen uitstel van betaling voor belastingen, aflossing van leningen en kunnen extra uitkeringen aanvragen. We lezen vandaag dat de banken sterk genoeg zijn om dit te kunnen dragen.

Maar wacht even…. Uitstel is geen afstel. Hoe eenvoudig zou het zijn voor de overheid om te zeggen: de komende tijd schrappen we alle belastingen.

Hoe eenvoudig zou het zijn om met de banken af te spreken, dat we zes maanden lening krijgen kwijtgescholden. Want wie de korte termijn crises overleeft, kan straks alsnog jaren extra aflossen. En zo vrolijk bijdragen aan het rendement van de banken.

Hoe eenvoudig zou het zijn, om met AH af te spreken, dat alle produkten de komende maanden zonder winstmarge worden verkocht. Op hamster-donderdag is er immers miljoenen verdiend.

Zo kunnen ook de ziektekosten, verzekeringspremies, energiekosten tijdelijk worden stopgezet.

Kortom, het kost weinig moeite om een structurele redding te bedenken.Wat een boost zou dat de economie geven. Zonder dat we een extra last op de schouders van onze kinderen hoeven te leggen.

Een nieuwe richting inslaan.

De menselijke energie wil stromen, want dat is onze natuurlijke staat van zijn. Wanneer dat proces stilvalt, gaat er al snel innerlijke wrijving ontstaan. Want het gaat over de persoonlijke grens van mensen.

Een tijdje kunnen mensen dat onderdrukken. Maar wanneer de spanning te groot wordt, leidt dat er automatisch toe, dat de emoties worden uitgeleefd.

In vergelijkbare omstandigheden uit het verleden, leidde dat meestal tot rellen en plunderingen.

Door als overheid en grote bedrijven het voortouw te nemen, door op grote schaal prijsverlagingen door te voeren, schulden kwijt te schelden of premies stop te zetten, kunnen ze in deze fase een goodwill opbouwen die het tij kan keren…

Want genezen werkt beter dan paracetamol.

Tijd voor pure onversneden onvoorwaardelijke liefde…

* Wil je meer over dit thema weten, neem dan gerust contact op met info@werfeling.nl

Om op te warmen

woensdag 18 maart

Vandaag precies twee mensen in de Werfeling. Ze vonden het bijna ongepast om binnen te komen, maar deden dat om de kleine ondernemers te steunen.

Tegelijkertijd zijn wij open om onze bezoekers te steunen en geven we ze rozenkwarts mee. Om hun energie te versterken. We waren allen geraakt, door elkaars menselijkheid.

Een gevoel van warmte dat we nodig hebben, om te voorkomen dat we wegglijden in de modus van overleven. Want die is koud en angstig.

Lock-down lijkt eraan te komen, Tsjechen mogen niet meer zonder gezichtsbedekking over straat, in Portugal mogen mensen niet meer op het strand?

Liefde is de grootste kracht van het universum

Als de leiders het niet meer weten of de controle verliezen, dan is het tijd voor pure onversneden liefde.

Dus laat jezelf niet wegzuigen naar de modus van het overleven. Zorg dat je afstemming op peil blijft. Niemands gezondheid is gebaat bij het leven vanuit de onderste modus. De laagste trilling van ons systeem.

Hoe krachtiger je energie in je lijf, hoe beter de hectiek te hanteren.
Daarom adviseren we mensen om naast alle maatregelen, ook dagelijks een half uurtje te mediteren om hun energie te versterken.

Op onze website gaan we de komende tijd verschillende meditaties plaatsen, om je daarbij te ondersteunen. De eerste is om je energie te versterken. Vanaf morgen komen er meer bij.

Je vindt ze via deze link https://www.werfeling.nl/corona-meditaties/

Onvoorwaardelijke liefde werkt in alle richtingen

In onze eerdere blogs schreven we over het belang om je gevoel in plaats van je verstand te volgen. Veel mensen vroegen hoe dan?

De meest gemakkelijke manier om daar te komen:
– ga even zitten
– doe je ogen dicht
– stel je voor dat een kleine versie van jezelf
– langs je ruggengraat omhoog of omlaag klimt, precies naar waar je hart zit
– dan zit je midden in je gevoel

Wees er gewoon even in aanwezig en ervaar hoe de rust in je systeem terugkeert.

Hoe kan ik anderen helpen?

Wanneer je het gevoel hebt dat iemand in je nabije omgeving een ‘healing’ zou kunnen gebruiken, dan is ieder mens daar heel goed toe in staat.

Het is niet nodig om allerlei ingewikkelde procedures te doen. Kijk maar hieronder:

– je begint zoals hierboven omschreven, want je doet het uit je hart
– dan denk je aan de betreffende persoon
– in gedachten zet je hem of haar op 25 meter voor je

– vervolgens stel je je voor, dat er een straal van onvoorwaardelijke liefde
– vanuit je hart naar die persoon toe stroomt, met:
– de intentie dat: die persoon vrij is om ermee te doen wat hij/zij wil

– doe dat een tijdje, totdat je het gevoel hebt dat het genoeg is
– dan zwaai je de persoon gedag en laat het beeld verdwijnen
– je noemt in gedachten je naam, zodat je energie weer bij jezelf terugkomt

Deze healing werkt super krachtig. Denk aan de intentie dat de persoon vrij is om ermee te doen wat hij/zij wil. Alleen dan heeft het zijn werking.
Tien minuten is in elk geval lang genoeg. Vaak zelfs veel minder.

Een veilige manier, om zonder contact en kans op bestemming toch iets voor een ander te doen.

En remember: when the going gets tough, the tough get going!

sterkte, wijsheid en heel veel onvoorwaardelijke liefde van ons voor jullie allemaal.

Céleste en Rien

WO3 was tegen onszelf

dinsdag 17 maart

In Frankrijk mag alleen nog worden gereisd met een speciaal te downloaden document. 100.000 agenten worden ingezet om het te handhaven. Checkpoints worden opgericht.

Grenzen en luchtruimen worden gesloten. Sociale media exploderen met Corona berichten. De laatste keer dat de hele wereld op zo een grote schaal in paniek was, was volgens mij de WOII.

Wat is er met ons Europees beleid gebeurd? Alsof de EU in twee weken is verdampt. Ieder land lijkt nu voor zichzelf te kiezen.

wie is de vijand?

Dat is nou het wonderbaarlijke. Een onzichtbaar virus, met een bedenkelijke afkomst, slaagt erin de hele wereld in ‘oorlogsgebied’ te veranderen.

Straaljagers en tanks halen niets uit. Waar moeten de troepen heen worden gestuurd? Waar is het front? Kan er niet worden gevochten?

Het front lijkt zich te bevinden op de IC’s van ziekenhuizen. Uhh… blijken de geneeskundige troepen, ineens de commando’s van het nieuwe slagveld? In plaats van een marinierskazerne, dan maar een ziekenhuis bouwen?

wat zijn de belangen?

Vooralsnog lijkt het eerste belang van deze oorlog, het beschermen van onze oude en kwetsbare bevolkingsgroep te zijn. Zij lijken het hardst te worden geraakt in deze oorlog.

Hé? De mensen die zelf zo’n beetje de tweede wereldoorlog als kind hebben meegemaakt, liggen nu in de frontlinie van WOIII????

Ik kan me werkelijk niet voorstellen, dat zij willen, dat voor hun laatste dagen, de wereld zichzelf in een oorlogssituatie stort. Toch lijken we er hard naar onderweg.

wat is er dan in godsnaam aan de hand?

De mensheid bevindt zich in een transformatie. We hebben zo lang de uiterste grenzen opgezocht, dat we nu geconfronteerd lijken te worden met onze eigen onmacht.

De eerste financiële crisis veranderde niets. Klimaatproblemen willen nauwelijks tot ons doordringen. De hele planeet staat te schudden, maar de mensheid lijkt het beter te weten.

Niet ons gevoel, maar ons verstand lijkt boven alles te gaan. Want cijfers zijn de baas.

Dat lijkt verdacht veel op de Vietnam oorlog. De enige manier die men toen had, om het succes van de Amerikaanse troepen te meten, was het tellen van gedode tegenstanders.

De ‘bodycount’ lijkt ook nu de houvast om het succes van de strijd tegen Corona te meten. Voor de Amerikanen liep dat dramatisch af.

hoe komen we uit deze spiraal van zelfvernietiging?

Dat zullen we zelf moeten doen. Opgesloten in quarantaine, krijgen we genoeg tijd om te voelen, wat in het leven nu eigenlijk essentieel is.

Slopen we onze beschaving, breken we de planeet nog verder af, hamsteren we nog meer geld of volgen we ons hart.
Ligt de toekomst bij onze kinderen of bij onze bejaarden?

Healthy-aging is mooi, maar laten we onze angst voor de dood onder ogen z

van verstand naar hart

Zelf ben ik bijna 56 en mijn ouders zijn al lang overleden. Maar ik weet zeker dat ze zich in hun graf zouden omdraaien, bij het zien van wat er nu gebeurt.

Dus begin vandaag met het ontwikkelen van je bewustzijn. Wordt lid van een kerk, pak een boek of wat dan ook. Maar doe iets, om te begrijpen dat het leven niet draait om ons verstand, maar om ons hart.

We kunnen vanavond heel hard klappen voor onze nieuwe soldaten van de zorg. Ik heb een diep respect voor hen en wens hen sterkte in de komende tijd.

Maar het lijkt tijd om deze crises met onszelf te winnen, opdat we niet op het gedenkveld van WOIII eindigen.

Mark, the best we have.

Maandag 16 maart

Ha beste lezers. Rien die een positieve mening heeft over Mark Rutte? Je leest het goed. En nee, ik ben (zover ik weet) nog niet besmet, mocht je daaraan twijfelen.

Hij deed iets wat al heel lang niet meer gedaan was. Na Joop had geen voorganger dit meer aangedurfd. Beetje zenuwachtig, veel denkwerk en soms wat warrig. Maar hij gaf het beste wat hij had: zijn menselijkheid. Chapeau. (Net als onze koning, zijn Nederlanders best schattig als ze iets moedigs doen)

Hoe kun je zijn boodschap begrijpen, vanuit een bewust perspectief?

Het begint met het begrip ‘mening’. In zijn toespraak zij hij ongeveer zoiets als: dat heel veel meningen lastig zijn. Je komt er niet meer uit en dan kun je het best vasthouden, aan wat de wetenschappers aanreiken.

Let op: Een mening hoort bij de persoon die hem uit. De mening komt voort uit iemands ervaringen en zegt niets over het onderwerp van de mening. Tien mensen hebben een mening over een schilderij. Het wordt er niet anders van.

Dus voor een minister president, zijn die meningen eigenlijk niet zo relevant. Veel belangrijker is het gevoel. Want mensen zijn voelende wezens. Voelen doe je met je energie. Het stroomt door je heen en we doen het allemaal. Het volk voelt Mark en Mark voelt het volk.

Dat gevoel kan op veel manieren naar buiten gaan. Dan noemen we het gedrag. Zoals ik gisteren uitlegde, werkt ons systeem als een soort flatgebouw, waar ons gevoel doorheen stroomt. Afhankelijk van de verdieping, krijgt het een eigen kleur.

De verdieping van het denken

Mark leek zijn gevoel vanavond, vooral via de ‘derde verdieping van het denken’, naar buiten te laten stromen. Dan ziet het er logisch en rationeel uit. Soms ook even via de tweede verdieping, waarbij zijn lichaam wat onrustig werd. (kijk maar na bij de herhaling)

Het lijkt erop dat hij de deskundigen van het RIVM, op deze verdieping als ‘the best we have’ beschouwt. Dus vertrouwt hij daarop. Bovendien is controle de specialiteit van deze verdieping, wat goed aansluit bij zijn ‘maximale controle’ benadering van de crises.

Nu is de verdieping van het denken niet echt de krachtigste verdieping van het menselijk systeem. Zeker niet de snelste. Handig voor eenvoudige vragen en computers. Maar voor complexe vraagstukken heb je andere verdiepingen nodig.

De verdieping van intuïtie geeft sneller toegang tot betere oplossingen. De verdieping van innerlijk weten, beschikt over een veel grotere wijsheid.

Kortom, op het eerste gezicht lijkt het niet handig om te vertrouwen op de denkers van het RIVM. Je krijgt niet echt vernieuwende oplossingen, je hobbelt wat achter de situatie aan en het is erg slecht voor je nachtrust.

Een valkuil

Wanneer je niet goed snapt hoe je dat gevoel in jouw flatgebouw moet besturen, om op de juiste verdieping uit te komen, is dat best een risico. Je zit zomaar op de eerste of de tweede verdieping en dan werkt intuïtie waardeloos, onbetrouwbaar en onvoorspelbaar.

De held

Nu is Mark niet ‘op zijn achterhoofd gevallen’. Hij ziet natuurlijk ook wel dat hij met die cijfers achter de feiten aan loopt. Ook ziet hij vast wel, dat de paniek in andere landen de problemen misschien nog wel groter maakt.

Zijn gevoel zegt dat we voor de zwakken moeten zorgen. Ook zegt zijn gevoel dat het probleem ontzettend groot, moeilijk, ingrijpend en nog veel meer is. Allemaal zaken van het gevoel. Eigenlijk lijkt zijn boodschap te zijn: Ik weet het niet, niemand weet het, we moeten ons er aan overgeven en samen het beste van zien te maken…. En dat is de weg van het hart!

Maar ja, spreek het Nederlandse volk maar eens toe met een: Ik weet het ook niet, maar ik volg mijn hart… Dus kiest hij voor het beste wat hij heeft: niets en noemt dat de houvast van de wetenschap.

Samengevat neemt Mark ons op een vriendelijke wijze mee, op het pad van overgave. Onderweg naar de wereld in het hart.
..Niemand die gezegd heeft, dat dat een gemakkelijke route zou zijn.

En hebben we volgende week een complete ‘lock down’? Dan lag het niet aan Mark. Dan was dat het een gevolg van het Nederlandse volk, dat aan het leren is hoe met haar gevoel om te gaan.
We doen het met ‘the best we have’.

tot morgen bij de volgende blog
wijsheid, kracht een veel liefde gewenst aan eenieder die dat nodig heeft.

COMPASSIE EN WC-PAPIER

zondag 15 maart:

Hamsteren van wc-papier lijkt vreemd, vanuit onze normale belevingswereld.
Maar die lijkt even helemaal verdwenen.

Een boete voor een bruiloft met meer dan honderd mensen. Zijn we de weg kwijt aan het raken? In sommige landen patrouilleert de politie al op straat, omdat mensen niet meer naar buiten mogen.

De spannende filmscenario’s lijken ineens akelig dichtbij te komen. Tijd om er bewustzijn in te zetten! Voordat we elkaar ‘gek’ maken.

Daarvoor is wat inzicht in het menselijk systeem nodig:

Je zou het menselijk bewustzijn kunnen vergelijken met een flatgebouw.
Iedere verdieping doet iets met ons bedrag.

De eerste verdieping:
Zitten we op de eerste verdieping, dan ervaren we de wereld vanuit ons ‘instinct’. Een drang om te overleven is hier werkzaam. Belangrijk, bijvoorbeeld wanneer je op dit moment al geveld bent door het virus. Je hele systeem is gefocust op overleven.

Een verdieping die gemakkelijk de vecht en vlucht reacties oproept. Je voelt dit onder in je onderlijf en benen. Voor wie bekend is met de chakra’s bedoelen we hier het eerste chakra.

De tweede verdieping:
Wanneer we leven vanaf deze laag zitten we midden in de emoties. Van boos, naar blij, naar verdriet en meer. We doorleven ze, omdat je er vanaf hier niet naar kunt kijken. Je voelt het ter hoogte van je navel in je buik, het tweede chakra.

(Zoiets als Donald Trump die niet in een crises zit. Want wat hij nu in de crises laat zien, is best een knap)

De derde verdieping:
Vanaf deze verdieping in onszelf, wordt ons gedrag bepaald door ons denken. We hebben informatie nodig, analyseren die en op basis daarvan doen we voorspellingen. Een veel gebruikte verdieping in deze dagen. Ook omdat we er via de media continue mee worden geconfronteerd.

Kenmerkend voor deze derde verdieping is, dat het ons gedrag snel in een gevoel van macht en onmacht plaatst. Je voelt het ter hoogte van je maagstreek.

De vierde verdieping en hoger:
Hier wordt het rustiger. Het begint met het hart, we worden creatiever, onze intuïtie begint te werken. Kortom, in deze dagen zijn de verdiepingen vanaf het hart en hoger fijner om te verblijven.

Nu gaan we deze kennis toepassen op de situatie vandaag:

De reikwijdte van het virus is zo overweldigend, dat ieder mens in een gevoel van onmacht wordt gedrukt. We gaan erover nadenken. Zal het mij treffen, gaat het mijn kinderen of ouders raken?

Media confronteren ons met grafieken van steeds hogere besmettingsaantallen en doden. Maatregelen ter voorkoming van verspreiding leggen ons activiteiten stil. Daardoor krijgen we nog meer tijd om erover na te denken.

Kortom, we trekken onszelf ongemerkt in een spiraal van onmacht.

We zien de beelden van ziekenhuizen en invoelers als we zijn, maken we het direct persoonlijk. Ons lichaam begint te reageren en de eerste kuch of nies kan een paniek reactie oproepen.

Dan zijn er ook de mensen die wel ziek zijn. Kortom, we ervaren een enorme activiteit op de eerste, tweede, en derde verdieping van ons systeem.

in de JUMBO Leidscherijn

Nu loop je (vanuit de derde verdieping in je systeem) door de supermarkt en zie je iemand met een wagen vol wc-papier.

Jij denkt hier vanaf de derde verdieping over na. Je analyseert en concludeert: oké, in dit tempo moet ik morgen mijn billen met mijn handen afvegen. Je voelt de onmacht en dat roept een gevoel van strijd in jezelf op.

De man met de wc-rollen bevindt zich al op de eerste verdieping in zijn systeem. Normaal zou hij nooit zoveel wc papier komen. Maar nu hij op de eerste verdieping zit, heeft hij dat niet meer in de gaten. Het overleven neemt het over.

Vanuit zijn perspectief ben jij een gevaarlijke bedreiging. En al ben je een goede kennis, zodra je een pak uit zijn karretje trekt gaat hij met je op de vuist. Jij zit al in de strijd, dus zul je hem wel eens even duidelijk maken dat hij het helemaal verkeerd ziet.

en voor je het weet gaan jullie, rollend als wc papier, over de grond.

Compassie is de redding uit deze situatie.

Wanneer je door de supermarkt loopt en je iemand zijn kar vol ziet laden, dan betekent het dat deze persoon verstrikt zit op de eerste verdieping.

Wat liefdevolle aandacht helpt dan beter.
Vraag die persoon of hij of zij zich zorgen maakt. Maak een praatje, zet een luchtigere toon.

Daarmee help je die ander meer. Natuurlijk zijn jouw zorgen er ook.
Maar wanneer je er samen bewustzijn in weet te krijgen, wordt het gemakkelijker om te hanteren. Een lach werkt beter dan een dreun.

Het hanteren van deze crisis:

Dat we met zijn allen een probleem hebben is duidelijk. Of we de crisis overleven?
Statistisch gezien maakt de een meer kans dan de ander. Maar je zult er maar net aan de verkeerde kant zitten.

Dus hebben we onze maximale kracht nodig, om hiermee om te gaan. Die kracht zit niet meer op de eerste verdieping. De dagen van het instinct zijn geweest.

De grootste kracht van het universum is die van onvoorwaardelijke liefde.

Dus laten we het voorbeeld van de Italianen volgen: Tijd voor een nieuw lied. Zingen brengt je systeem automatisch naar de zesde verdieping.

Breng het hart erin. Dat doe je door je gevoel te volgen en iets liefdevols of wijs toe te voegen. Laten we de sociale media vol zetten met vrolijke boodschappen van wijsheid en compassie.

Wees creatief, ga de natuur in want dat heelt je systeem. Doe een meditatie en wees lief voor je naasten. Onthoudt dat het de toon is, die de muziek maakt.

Morgen vind je hier weer een nieuw artikel.

REACTIES EN VRAGEN

Langs verschillende wegen ontvangen we reacties en vragen. We verzamelen ze vanaf nu onderaan deze pagina. Want het gevoel van verbinding dat ze ons geven, willen we graag met je delen.
Voel je vrij om reacties en vragen hier achter te laten.

Je reactie wordt niet direct gepubliceerd. Dat geeft ons de gelegenheid om je email adres (nodig voor het aanmaken van een reactie) te kunnen verwijderen en spammers tegen te houden.

even naar beneden scrollen en dan kom je er…. 🙂

Rien Hagenaars is als eigenaar en begeleider binnen het Uniovision 5DBC concept werkzaam. Vanuit zijn ervaringen en visie schrijft hij artikelen. Het is zijn intentie om, vanuit het perspectief van bewustzijn, situaties en processen inzichtelijk te maken.

6 REACTIES

  1. Heerlijk Rien, je toon en heldere uitleg naar het nu. Dat geeft rust en helderheid en houvast.
    Vandaag heb ik genoten van het weer, de hele dag de tuin in geweest. Thuis samen plannen gemaakt voor het teeltplan voor de groente- en bloementuin.
    Ik houd het blog in de gaten. En we doen dagelijks de meditatie met ons drietjes thuis. Dat voelt goed.
    Liefs Leonie

  2. reactie van Esther:

    Dank voor je blogs elke dag. Het doet me goed om in deze rare tijd ook af en toe een andere ‘klank’ te horen, vanuit een andere afstemming dan angst en overleven. Een fijn lichtpuntje elke dag. En het is ook erg interessant om vanuit bewustzijn te duiden/geduid te krijgen wat er op andere lagen zich afspeelt. Hopelijk draagt het bij aan de volgende stap, naar het hart. En heling van de aarde zelf. Moedig en liefdevol dat jullie de Werfeling zolang mogelijk open houden. Alle goeds gewenst voor jullie, take care.

    Trouwens Rien, wat ik me afvraag: denk jij dat wat in de bijbel wordt omschreven als de eindtijd met uiteindelijk de nieuwe hemel en nieuwe aarde, eigenlijk hetzelfde is als wAnneer (bijna) de gehele mensheid de stap naar het hart maakt? Ik denk de laatste tijd namelijk wel eens: het is dat ik niet meer christelijk ben, maar anders zou ik denken dat nu toch wel de eindtijd aan is gebroken😅 de situatie die daar wordt geschetst komt namelijk akelig veel overeen met de huidige tijd😬

    (Ps. Of mag ik je dit niet vragen gezien de 1 jaar geen contact-regel☺️😅?)

    Veel liefs,
    Esther

    Hoi Esther

    We kunnen veel praten over bewustzijnsontwikkeling, maar uiteindelijk gaat het erom wat we ermee doen.
    Inspireren, verduidelijken en ondersteunen is het beste wat wij hebben. En dat zetten we heel graag in.
    Dus heel hartelijk dank voor je lieve reactie. Het geeft ons de moed om ermee door te gaan en die hebben we soms best nodig.

    De regel van een jaar geen contact, is ondergeschikt aan het grote geheel, dus lijkt me in deze fase niet meer relevant. 😊
    Laten we ons, vanuit bewustzijn, met elkaar verbinden en doen wat wij kunnen.
    We zijn vandaag bezig om een groep te vormen met alle mensen die de Merkaba bij ons hebben geactiveerd, om tegelijk op een vast tijdstip de Merkaba te doen.

    Ik weet niet of dit de eindtijd is waar de bijbel naar refereert. In elk geval hoop ik, dat dit tijd is waarin de fase van de onbewuste wil haar einde bereikt. Ook een soort eindtijd.

    Mijn beeld bij de eindtijd, is het punt waarop we alle 13 dertien dimensies in onszelf hebben geïntegreerd, met elkaar hebben verbonden en de terugreis naar de bron bijna is voltooid. Op dat pad hebben we vanaf hier nog een hele lange weg als mensheid te gaan.

    Liefs & take care
    Rien

  3. van een lezeres
    Hoi Rien en Celeste,

    Waar de Corona creatie volgens mij ook over gaat, is het thema Vasthouden-Loslaten.
    Het virus valt de longen aan.
    Longen gaan over inademen en uitademen. Vastpakken en loslaten.
    Met de sprong naar het hart zullen we ook moeten loslaten, of anders moeten gaan vasthouden.
    Onze kramp lijkt nu om heel hard te gaan vastpakken waar we zo hard voor gewerkt hebben: gezond blijven, oud worden. Het liefst die combinatie. Maar vraag je de ouderen zelf, dan willen ze best het leven wel loslaten en zijn het vooral hun kinderen die benauwd worden van het idee dat dit ongecontroleerd kan gebeuren..
    Dat het hier om ouderen en kwetsbaren gaat, zet ons automatisch in de zorg/bescherm stand van de onbewuste modi.
    De vraag wordt hoe ’zorgen en beschermen’ er vanuit de modus van het hart uit gaat zien. Lang leven en netjes doodgaan krijgt een ander gewicht, het zal meer gaan over er zijn voor elkaar, iets unieks toevoegen, zingeving.

    Ik denk dat het virus minder vat krijgt op ons als we letterlijk goed in- en uit ademen.
    En hoe bijzonder is het dat kinderen minder vatbaar lijken voor het virus? Zijn zij het niet waar we bij uitstek van kunnen leren hoe te leven door gewoon te zijn?

    Nou, zou eventjes wat spinsels 🙂

    Hartelijke groeten,

  4. Hoi Rien en Celeste,

    Altijd weer mooi om een ander geluid te horen. Juist daarom was ik ook nog zo ‘blij’ met het beleid dat we in Nederland hadden; accepteer het virus, omarm het (alleen jammer van het stukje ‘controlezucht’, maar dat dit in relatie tot de zorgcapaciteit staat is wel zo handig). Maar geen strijd zoals veel andere ‘wereldmanagers’ verkondigen; Macron, Trump, Conte, etc. Dit probleem moet je niet willen oplossen in dezelfde dimensie waarin het is ontstaan…

    Helaas is het ook duidelijk dat velen (nog) niet kunnen omgaan met “accepteren” -in alle facetten- en evenmin met de vrijheid die we hadden, waarbij wel wat medemenselijkheid nodig was. Genoeg ‘werkvoorraad’ voor jullie! 😉

  5. Hallo Rien en Celeste,
    Dank voor jullie weerspiegelingen. Zet mij aan het denken en inspireert mij om dingen te delen. Ook ik merk dat we, zoals je schrijft op 6 april, in een fase zitten van verzadiging zitten. Er komt zoveel van het zelfde met dezelfde insteek en toon op ons af dat de mensen om mij heen gaan filteren, minder tot zich nemen en minder dingen willen horen/zien. Wanneer kunnen we weer verder en onze eigen ding doen. Op een enkel geluid na, hoor ik niet dat we het echt anders moeten gaan. De hechting aan de vertrouwde patronen komen weer naar boven en het ego komt uit zijn verdovingsstand. Toch hou ik hoop dat dingen veranderen ook al gaat dit langzaam. Er gebeuren ook hele mooie dingen.
    Wat ik wel ervaar is dat het niet altijd makkelijk is hoe ik als bewust leider daar het prettigst voor mijzelf mee omga.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.